Boliwia-kiedy jechać-klimat i pogoda.

Boliwia, kraj legend, kraj nieznany i, jak mi się początkowo wydawało, nieosiągalny. Marzyłam o nim, odkąd zobaczyłam pierwsze zdjęcie w jednym z czasopism podróżniczych.

Fakty

To kraj z dwoma stolicami. Jedną – konstytucyjną w Sucure i drugą, z siedzibą rządu w La Paz.

Będąc w Boliwii możemy porozumiewać się w języku hiszpańskim, który jest językiem urzędowym. Jednak usłyszymy również quechua, którym posługuje się 25% mieszkańców i ajmara w którym mówi 17% ludzi. Jednak nie bądźmy przerażeni, jeśli nie znamy żadnego z nich! W dużych miastach i atrakcjach turystycznych dogadamy się po angielsku.

Pogoda

Pierwszą i podstawową myślą dla mnie w czasie organizowania wyjazdu było… Boliwia, kiedy jechać? Bo tak zróżnicowany kraj oznacza zróżnicowany klimat. Pierwszą kwestią, którą musimy rozważyć jest to, że w Boliwii występuje pora sucha i deszczowa z dwoma okresami klimatycznymi – latem trwającym od października do przełomu kwietnia i maja, i zima, trwająca przez resztę okresu. Paradoksalnie, okres turystyczny przypada na okres zimowy. Wynika to z tego, iż w tym czasie najłatwiej jest przewidzieć pogodę i notuje się najniższe w ciągu roku opady. Jednakże wybór okresu wyjazdu jest tak naprawdę uzależniony od naszych preferencji, bowiem, jak dowiedziałam się na miejscu, w Copacabanie czy Uyuni sezon turystyczny jest całoroczny, Natomiast tylko w porze deszczowej można zaobserwować efekt lustra na pustyni w Salar de Uyuni.

Historia

Jeśli lubimy historię, Boliwia jest strzałem w dziesiątkę (jak i pod wieloma innymi względami), bowiem jej historia okresu przedkolumbijskiego nie jest dokładnie zbadana. Datuje się najstarsze ślady osadnictwa w południowej części jeziora Titacaca na około 1500 lat p.n.e. Historycy donoszą, że ziemie i plemiona były stopniowo wchłaniane przez imperium Inków, co rodzi wiele z funkcjonujących na terenie Boliwii legend, w tym że Paititi – zaginione miasto Inków to teren Boliwii. Kolejno boliwijskie ziemie, na skutek podboju, stanowiły część Peru, dzięki czemu powstało miasto La Plata – dziś Sucre. Historia Boliwii była bardzo burzliwa, bowiem już w 1545 r. to niezwykłe państwo, a raczej jego ogromne złoża srebra, odkryli hiszpańscy konkwistadorzy. Boliwia dopiero w 1825 r. odzyskała niepodległość a na czele wyzwolonego państwa stanął Simon Bolivar. Kolejno,  w XIX wieku Boliwia stoczyła wojnę z Chile, tracąc dostęp do Oceanu Spokojnego. Mimo braku dostępu do oceanu i morza, Boliwia utrzymuje marynarkę wojenną, stacjonującą na Jeziorze Titacaca. Następnie, w 1952 r. wybuchła rewolucja, dzięki której przeprowadzono radykalne reformy państowowe, i przeprowadzając pierwsze, demokratyczne wybory w 1985 r., w których zwyciężył Paz Estenssoro.

Geografia

Boliwia ma niesamowite położenie geograficzne, w związku z czy zwana jest Tybetem Ameryki. Wynika to z faktu, że jest najwyżej położonym krajem Ameryk, jednocześnie oddzielonym od mórz i oceanów. Więcej niż połowę terytorium kraju zajmują góry i wyżyny. Ponieważ jestem miłośnikiem gór, zdobycie najwyższego szczytu Boliwii – Nevado Sajma, mierzącego 6542 m n.p.m. było obowiązkowe na mapie mojego tripu. Nie omieszkałam również pojawić się w Andach Boliwijskich, które znajdują się na granicy z Chile. Ponadto, naturalną granicą na wschodzie stanowi Kordyliera Środkowa.

Obowiązkowym punktem podróży po Boliwii jest płaskowyż na którym odkryjemy niesamowite solnisko Salar de Uyuni, gdzie możemy skorzystać z usług hotelu w całości wykonanego z bloków solnych, włączając w to łóżka, stoły i inne elementy wystroju i sławne Jezioro Titacaca, które jest najwyżej położonym, żeglownym jeziorem na świecie. Poza tym na północy i wschodzie kraju możemy spędzić czas na Nizinie Amazońskiej, ciesząc oczy bogatą i niespotykaną nigdzie indziej florą i fauną, gdzie królują tapiry, kapibary, pekari, jaguary, mrówkojady i wiele innych, aż po anakondy.

Kultura

Ponieważ mój sposób podróżowania to obcowanie z tubylcami, poznawanie kraju ‘’od podszewki’’ na tyle, na ile jest to możliwe, Boliwia urzekła mnie swoim bogactwem kulturowym i pierwotnym charakterem religijnym. Fenomenem dzisiejszych czasów jest, że ponad 60% mieszkańców, deklaruje przynależność plemienną do Indian Quechua, Guarani i Ajmara. Nie można też zapominać, że to kraj kontrastów kulturowych i społecznych. Na terenach Boliwii można spotkać ludzi wiodących niezwykle prosty styl życia oparty na ciężkiej pracy na roli i hodowli do zachodniego stylu prezentowanego w miastach.

Nie ukrywam, że zaskakującym dla mnie była kwestia religijności Boliwijczyków, bowiem co do zasady jest to kraj katolicki, jednak na terenach wiejskich kult chrześcijański jest zupełnie inny niż ten, który był mi znany. Wynika to z tego, że pomieszano chrześcijaństwo z wierzeniami i tradycjami inkaskimi. Poza tym czczone są naturalne bóstwa i duchy, szczególnie Matka Ziemia – Pachamama, której składane są ofiary i bóstwa odpowiedzialne za pogodę.

Kuchnia

Jako miłośnik jedzenia, polecam Boliwijską kuchnię, która stanowi połączenie kuchni tradycyjnej z wpływami hiszpańskimi i latynoamerykańskimi. Podstawę stanowią ziemniaki, quinoa, fasola i kukurydza z dodatkami w postaci ryżu i chleba pszennego. Poza tym, jeśli będziecie w Boliwii, koniecznie napijcie się chicha – napoju ze sfermentowanej kukurydzy, dla amatorów – w wersji alkoholowej i mate de coca – popularna na wysokościach herbata z liści koki. W Boliwii można też skosztować pieczonej świnki morskiej, jednak z uwagi na przywiązanie do mojego pupila z dzieciństwa, nie byłam na tyle odważna.

Jak widać, Boliwia to kraj jak z bajki, idealny na spędzenie aktywnych wakacji i eksplorowanie jej uroków zarówno w górach jak i na nizinach.